วันเสาร์ที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๔๘ เวลา ๑๗.๐๐ น.  เป็นวันเวลาแห่งการนัดหมาย งานรวมพลคน ช.ก. ฝั่งตะวันตกลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ณ ห้องเฟื้องฟ้า ๑ สโมสรการไฟฟ้าฝ่ายผลิตบางกรวย นัยว่านับจากพระประแดงยันบางกรวย แต่กรรมการบางท่านเปิดกว้างกว่านั้นว่านับจากเชียงรายยันสุไหงโกลก ซึ่งทำให้ได้สมาชิกทั้งจากระยอง ชลบุรี ปราจีนฯ สระบุรี นครปฐมและราชบุรี  ฯลฯ มาร่วมงานด้วย รวมถึงมีน้องๆ ชาวค่ายอาสาฯ ศิษย์ปัจจุบันไปประชาสัมพันธ์กิจกรรมในงานด้วยสิบหน่อ

หน้างานก็มีการลงทะเบียนกันตั้งแต่ช่วงก่อน ๑๗.๐๐ น. โดยมี น้องปุ๊ย ช.ก.๖๒ สข.ย่านพระประแดง เป็นหัวหน้าทีมเรื่องการจำหน่ายบัตรและการลงทะเบียนโดยมี น้องจืด ช.ก.๕๖ เป็นเจ้าของห้องภาพ ไร้รสชาติสตูดิโอ ทำหน้าถ่ายรูปสมาชิกเพื่อนำไปจัดทำทำเนียบของชมรมฯ ต่อไป ส่วนน้อง อภิสิทธิ์ ช.ก.๕๕ นั้นทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมจัดจำหน่ายเสื้อที่ระลึกสุดเท่ เสือเหลือง เพิ่มความละมุนละไมยามสวมใส่อย่างละมุนละม่อม อิอิ

เมื่อได้เวลานัดหมาย ท่านอาจารย์ นิรมล พิมลพันธุ์ (คุณครูภาษาไทยหมื่นปี) และคู่ชีวิต (แฟมิลี่แมนขนานแท้) ก็ได้มาถึงบริเวณงานทำให้บรรยากาศในงานอบอุ่นขึ้นอีกมากมาย ไม่ใช่ว่าอุ่นจนร้อนนะครับ แต่อบอุ่นแบบอุ่นทิพย์เหมือนร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกศิษย์ทั้งหลาย แต่รุ่นน้องๆ หลายๆ ท่านเกิดไม่ทันที่จะเป็นลูกศิษย์ท่านเพราะท่านจบอักษรศาสตร์มาสอนภาษาไทยที่ช่างกลปทุมวันตั้งแต่ปี ๒๕๐๔ แล้วก็เกษียณอายุราชการที่ช่างกลปทุมวัน ไม่คิดจะโยกย้ายไปไหน 

ครั้นได้เวลาอันสมควร พี่สุธีร์ ช.ก.๔๐ ก็ได้ขึ้นเวทีเพื่อกล่าวเปิดงานด้วยมาดสุขุมนุ่มนวลแต่มีเนื้อหาที่เข้มข้น พี่เล็กจำได้ตอนหนึ่งว่า “ช่างกลเราเป็นของจริง มีฝีมือทำงานได้จริงและเป็นที่ยอมรับในวงการด้วยผลงาน” ก็ทำนองนี้แหละครับ ก็ขอให้พวกเราภูมิใจและรักษาความขลังในฝีมือนี้ไว้ตลอดไป และขอให้น้องๆ ที่กำลังเรียนอยู่ได้เจริญรอยตามตัวอย่างที่ดีเหล่านี้ และทำให้ดียิ่งๆ ขึ้นไปนะครับ

นอกจากจะเป็นการพบปะสังสรรค์ให้ได้มารู้จักกันมากขึ้นแล้ว ในงานยังมีกิจกรรมน่ารักๆ โดย พี่สมบัติ ช.ก.๔๑ ได้เชิญวิทยากรมืออาชีพมาจัดกิจกรรมเล็กๆ ในการนันทนาการโดยได้เชิญพวกเราทุกคนมายืนหน้าเวทีโดยสมมุติว่าเป็นห้องเรียน แล้วเชิญท่านอาจารย์นิรมลขึ้นบนเวทีโดยสมมุติว่าเป็นหน้าห้องเรียน เมื่ออาจารย์มาถึงหน้าห้อง พี่ต้อ ช.ก.๔๑ (เด็กเหรียญฯ) ก็ทำหน้าที่หัวหน้าห้องกล่าวนำนักเรียน สวัสดีคุณครู เท่านั้นแหละครับ ชั่วโมงภาษาไทย ของท่านอาจารย์นิรมลก็เริ่มขึ้นและดำเนินการสอนเคล็ดลับวิชาอย่างต่อเนื่อง เมื่อได้เวลาอันสมควรท่านวิทยากรก็ได้เชิญพวกเราที่อยู่แถวหน้าให้ขึ้นไปร้องเพลงประจำโรงเรียน ดังนั้นเพลง เหลือง-เลือดหมู จึงกระหึ่มก้อง ชั้นเรียนเสมือน อีกครั้งหนึ่ง

นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมให้ตัวแทนแต่ละรุ่นไปยืนหน้าเวทีแล้วพูดความในใจที่อยากจะพูดคนละเล็กคนละน้อย โดยเริ่มต้นตั้งแต่ พี่ต้อย ช.ก.๓๗ จนถึงน้องๆ ซีรี่ส์ ๖ แล้วหลังจากนั้นพี่เล็กก็มีโอกาสขึ้นเขย่ากีต้าร์ในเพลง Make Up Your Mind ก็โซโล่หลุดไปบางเมล็ด แต่อาศัยลีลามั่วกลบเกลื่อนก็เลยเอาตัวรอดไปได้อย่างไม่ค่อยทุเรศนัก อิอิ พอเดินลงมาน้องจี๊ด ช.ก.๔๒ ก็บอกว่าฟังเพลงนี้แล้วนึกถึงตอนเล่นดนตรีด้วยกันที่เทเวศร์เลย แต่ก็ไม่พร้อมที่จะขึ้นโชว์ตอนนี้ ไว้ไปมีนบุรีคงได้แจมกันนะครับ

บรรยากาศในงานโดยรวมแล้วดีและสมบูรณ์แบบขึ้น คนก็มากขึ้น คงเป็นเพราะทีมงานที่มุ่งมั่นมาช่วยกันทำงานเต็มที่ไม่ว่าจะเป็นน้องปุ๊ย ๖๒ น้องจืด ๕๖ และน้องอภิสิทธิ์ ๕๕ (นับเรียงจากรุ่นน้องไปหารุ่นพี่) ทุกคนน่ารักจริงๆ ไม่รู้ว่าได้กินข้าวกันรึเปล่า (มานึกได้ตอนถึงบ้านทุกที อิอิ) ขอบคุณน้องหมู ช.ก.๕๕ ที่ช่วยถายรูปแทนพี่เล็ก ทำให้ได้มีโอกาสใกล้ชิดกับพี่น้องเราเพิ่มขึ้น ขอขอบคุณน้องหนิง ช.ก.๕๔ ที่ส่งเจ้าหน้าที่มัลติมีเดียมาบันทึกวีดีโอเพื่อจัดทำเป็น VCD ต่อไป ขอขอบคุณพี่น้องชาวช่างกลปทุมวันทุกท่านที่เดินทางมาร่วมงานในครั้งนี้ นอกจากนี้พี่ๆ น้องๆ หลายท่านก็เพิ่งมารู้จักกันในงานนี้ ก็นับว่าดีครับ เมื่อยิ่งจัดก็ยิ่งกว้างขึ้น เผื่อมีอะไรจะได้ช่วยเหลือกัน (เฉพาะในทางสร้างสรรค์) สิ่งที่ขาดตกบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ เช่นพี่ต้อย ๓๗ ท่านติงมาว่าท่านอยู่ กฟผ.แท้ๆ ท่านเพิ่งทราบว่ามีการจัดงานเมื่องานเริ่มแล้วจึงรีบอาบน้ำแต่งตัวมา ..... ครับ! คราวหน้าจะเพิ่มความเข้มข้นในงานประชาสัมพันธ์ให้มากขึ้น .... แล้วพบกันที่มีนบุรี ..... เร็วๆ นี้ครับ

หมายเหตุ : หลังจากนี้คงจะมีนัดสรุปงานกันและคงจะมีการปรึกษาหารือกันจัดตั้งเป็นชมรมขึ้น ซึ่งจะเป็นเรื่องภายในของคณะกรรมการในกลุ่มฝั่งตะวันตกฯ นี้ที่จะดำเนินการจัดระบบการบริหารการจัดชมรมฯ กันเอง โดยทางทีมงานเครือข่ายฯ จะรับหน้าที่เป็นศูนย์รวมข่าวและเชื่อมโยงเครือข่ายให้เท่านั้น