พบปะชุดเล็ก ... ช.ก.๔๑ ... รักและคิดถึง ... จึงมาพบกัน
 

ในช่วงบ่ายๆของวันอังคารที่ ๑๙ มิถุนายน ๒๕๕๐ ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังหลับใหลสบายแฮอยู่บนเตียง (ไปทัวร์เชียงใหม่มา) ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมากระตุ้นต่อมงัวเงียให้ทำงานอีกครั้งหนึ่ง ก็จำต้องไขว่คว้าไปเจอดุ้นสี่เหลี่ยมคลำๆดูก็กดปุ่มแล้วเอามาแนบหูแล้วครวญครางเป็นภาษาประกิตออกมาว่า “ฮาโหล” จึงได้ยินเสียงเพื่อนภัทร ๔๑ บอกว่า “อ้าว! นอนอยู่เหรอ? พรุ่งนี้เพื่อนๆ นัดเจอกันหน่อย เพราะเพื่อนเชาว์มาอบรม เล็กจะไปไหม?” จึงตอบไปว่า “ไป เดี๋ยวพรุ่งนี้โทร.ไป” คุยกันอีกสองสามคำแล้วนอนต่อ รุ่งขึ้น ๒๐ มิ.ย. ๕๐ ก็ไปเจอตามนัดที่ร้านอาหารแถวๆ ถนนเลียบทางด่วน เจอเพื่อนๆ ช่างวิทยุห้องแปดรุ่น ๔๑ อีก ๗ คน รวมข้าพเจ้าก็เป็นแปดคนและมีอาคันตุกะเป็นสุภาพสตรีอีกหนึ่งท่าน ซึ่งเป็นเพื่อนท่านเชาว์และเป็นเพื่อนภรรยาท่านดำและท่านโก๋ เขาว่ารู้จักกันตอนเรียนเทคนิค สมัยก่อนจบช่างกลแล้วต้องไปเรียนต่อเทคนิค แต่ท่านโก๋ไปเรียนรามฯ จบเนติบัณฑิต ซ่อมวิทยุไม่เป็นแล้ว เพื่อนเก่าๆ แก่ๆ นานๆ เจอกันสักทีก็คุยกันถึงเรื่องเก่าๆ ตามสไตล์ “กินของขม ชมของเก่า เล่าความหลัง” ไปตามวัย แล้วก็คุยกันเรื่องลูกๆ อย่างเพื่อนจรินทร์นี่มีภรรยาอยู่การบินไทย ได้ส่งลูกไปเรียนที่ออสเตรเลียหลายปีแล้วพร้อมๆเพื่อนภัทร ซึ่งลูกของเพื่อนจรินทร์ไปทำงานหักโหม จนเก็บเงินมาได้โขอยู่ แล้วกลับมาทำงานที่ใฝ่ฝัน คือเปิดเต๊นท์ขายรถแถวสี่แยก อสมท. ใกล้ที่ทำงานเพื่อนดำ มีลูกค้ารายใหญ่ล่าสุดคือเพื่อนโก๋ซึ่งไปออกแอคคอร์ดคันงามมาหมาดๆ เพื่อนจรินทร์อยู่ทีโอที ตอนนี้เออรี่รีไทร์ไปเมื่อปีกลาย จะไปเต๊นท์รถ ลูกก็ไม่ให้ไป เพราะจู้จี้ เลยต้องไปตีกอล์ฟอาทิตย์ละสามวัน ลูกสาวเพื่อนภัทรยังทำงานโกยเงินอยู่ที่ซิดนี่ย์ ลูกชายเพื่อนเชาว์ก็ไปเรียนปริญญาโทจนจบที่ซิดนีย์เช่นกัน ก็เลยถึงลูกสาวข้าพเจ้าบ้าง หลังจากแต่งงานแล้วก็ควงแขนกันไปเรียนและทำงานที่ซิดนี่ย์ ก็เพิ่งรู้ว่าน้องสาวเพื่อนโก๋เป็นเอเย็นซี่อยู่ที่นั่น เพื่อนโชคอยู่ทีโอทีเช่นกัน บอกดูเว็บบอร์ดทุกวันแต่ไม่เคยโพสต์เลย มาถึงเพื่อนนัย อยู่ AMD จนเป็นปู่แต่ก็เลยไปซื้อที่ดินเพื่อขุดดินทำสวนอยู่แถวพนมสารคาม แต่ก็ยังไม่ลาออกเพราะกำลังเพลิดเพลินกับการส่งลูกน้องไปดูงานเมืองนอกเพื่อให้กลับมาทำงานแทนตน และสุดท้ายเพื่อนดำ อสมท. หมอนี่สมัยเรียนช่างกล ถูกล็อตเตอรี่รางวัลที่ ๑ ได้หนึ่งล้านบาทในงวดแรกๆเลย เพื่อนโก๋แซวเพื่อนดำว่าสมัยเข้ามาปี ๑ เพื่อนดำพูดเหน่อมากเพราะมาจากสิงห์บุรี วันหนึ่งขณะที่เพื่อนๆ เข้าแถวอยู่ เพื่อนดำไม่สบายจึงนั่งลง อาจารย์จันที ศรศิลป์ หัวหน้าฉ็อปวิทยุฯ ลงมาเจอจึงถามว่าเรียนช่างไหน พอตอบว่าเรียนช่างวิทยุจึงโดน ..... ไปหนึ่งที เพื่อนโก๋จึงคิดในใจว่าทำไมอาจารย์โรงเรียนนี้จึงดุจัง แล้วจำได้มาทุกวันนี้ จากนั้นก็คุยเรื่องสร้างสรรค์กันบ้าง โดยเพื่อนโก๋กับเพื่อนเชาว์ได้ชวนเพื่อนๆ ไปนั่งสมาธิในเครือสำนักแม่สิริ โดยไปคราวละ ๗ วัน ต้องจองล่วงหน้า แล้วหันมาแซวว่าเคยโดนเพื่อนภัทรต่อว่า ว่าทำไมไปนั่งสมาธิได้ครั้งละเจ็ดวัน ทีชวนไปกินเหล้าเพื่อนบอกไม่มีเวลา ..... พอไม่มีใครสนใจเรื่องเข้าวัด เพื่อนโก๋ก็เลยคุยเรื่องสุขภาพแล้วมาลงท้ายเรื่อง ไวอะกร้า โดยหมอบอกว่าเป็นเรื่องปกติของคนวัยทอง แล้วแนะนำให้กินไวอะกร้าสักหนึ่งอาทิตย์แล้วให้แจ้งผลให้หมอทราบ ถึงตอนนี้เพื่อนๆ ก็เลยฮาตึง เพราะสงสัยว่าหมอจะเห็นว่าเพื่อนโก๋เป็นหนูลองยา เพื่อนโก๋ได้เล่าถึงเพื่อนคนหนึ่งว่าเจอเรื่องแปลกๆ คือมีคนจะมาซื้อที่ดินในราคา ๕ ล้านบาท (ที่ต่างจังหวัด) ก็ได้นัดไปเจอกันแล้วเอาเงินสดใส่กระเป๋ามาเต็มๆ ระหว่างต่อรองราคาก็มีผู้หญิงอีกคนหนึ่งจะมาซื้อเช่นกัน แล้วต่อว่ากลุ่มคณะแรกที่จะมาซื้อว่าเป็นพวกหลอกลวง เงินสดที่เอามาก็ยัดไส้ แล้วด่าทอกันใหญ่ เพื่อนเราก็ได้แต่นั่งฟัง สักพักกลุ่มคนคณะแรกจึงวางแผนชวนผู้หญิงเล่นไพ่ แล้วผู้หญิงก็เป็นฝ่ายเสียเงินจนเกือบหมดตัว พอถึงตาสุดท้ายกลับพลิกล็อกกินพวกกลุ่มแรกหมดตัว กลุ่มแรกไม่ยอมแพ้รวบรวมเงินในตัวมาเล่นอีก แต่ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าต้องมีถึง ๒ ล้านจึงจะเล่น รวบรวมไปมาขาดอยู่จำนวนหนึ่ง เพื่อนที่ดูอยู่เกิดอารมณ์ร่วม จึงเอาเงินไปลงขันด้วย สุดท้ายผู้หญิงกินหมด เพื่อนคนนั้นจึงโทร.หาเพื่อนโก๋ เพื่อนโก๋จึงบอกว่าเอ็งถูกต้มแล้ว ให้รีบไปแจ้งความ พอไปแจ้งความตำรวจบอกว่าเพื่อนเป็นรายที่ห้าแล้วที่โดนหลอก หลังจากคุยกันเรื่อยเปื่อยก็มีโครงการจะไป ทัวร์เขมร กัน โดยแวะบ้านเพื่อนดนัยที่แปดริ้วและไปเยี่ยมเพื่อนอี๊ดที่ สระแก้ว แล้วเข้าเขมร แต่บางคนบอกว่าไปลาวดีกว่าแล้วไปโผล่ดานัง คุยกันไปคุยกันมาถึงสามทุ่มครึ่ง หนุ่มๆ วัยทองทั้งหลายก็เลยบอกว่าง่วงแง้ว กลับบ้านดีกว่า เช็กบิลล์แล้วสามพันห้า จ่ายคนละห้าร้อยเจ็ดคน ส่วนเพื่อนภัทรหิ้วเหล้ามาหนึ่งลิตรก็โอเคไม่ต้องหาร ก็ลงตัวพอดี ภาพถ่ายในชุดนี้ดูแปลกตาไปสักนิด ก็เพราะใช้ Technic Color เข้าช่วยให้ภาพคนวัยทองเป็นภาพการ์ตูนจิ๋มจุ๋ม นุ่มลูกกะตาขึ้นมาหน่อย ... สวัสดี