• สามสิบปีนอกรั้ว ช.ก. ช่างกลปทุมวัน

เมื่อเรียนจบ ปวช. จากช่างกลปทุมวันแล้วได้ไปเรียนต่อที่วิทยาลัยครูอาชีวศึกษา(เทเวศร์)เพื่อเป็นครูช่าง ตอนนั้นต้องเรียน ๓ ปี จบแล้วได้ปม.วส. คือประโยคครูมัธยมวิชาชีพชั้นสูง แผนกช่างวิทยุและโทรคมนาคม การเรียนวิชาครูนั้นต้องทำรายงานมาก ก็ได้มีรุ่นพี่ ช.ก.๔๐ นำตัวอย่างรายงานเก่าๆ มาให้ดูเป็นแนวทาง ตอนเรียนใกล้จบก็มาฝึกสอนที่ช่างกลปทุมวันมาสอนน้องๆ ช.ก.๔๕ ก็ได้เห็นน้องๆ บางคนก็นึกถึงตัวเราสมัยก่อน พอเรียนจบจากเทเวศร์แล้วก็ไม่ได้เรียนต่อปริญญาตรี แต่ได้เข้าทำงานที่รัฐวิสาหกิจแห่งหนึ่ง(จนถึงปัจจุบันนี้)ในช่วงเย็นก็ไปสอนหนังสือที่โรงเรียนสารพัดช่างสี่พระยาอยู่หนึ่งปีเมื่อเลิกสอนก็ต้องมาทำงานล่วงเวลา เพราะช่วงนั้นงานมาก คนน้อย จึงไม่ได้เรียนต่อซะทีจึงตัดสินใจมีภรรยาดีกว่า  โดยแต่งงานปลายปี ๒๕๒๒

แต่งงานปีแรกอยากมีลูกแต่สงสัยกินเหล้ามากภรรยาจึงไม่ตั้งครรภ์ซะที พอขึ้นปีที่สองภรรยาก็ตั้งครรภ์ ก็ยังเมาเป็นปกติ พอทำงานได้ ๕ ปีก็มีสิทธิ์กู้เงินสวัสดิการซื้อบ้านจึงกู้เงินมาซื้อบ้านจัดสรรย่านบางกะปิซึ่งก็อยู่มาจนทุกวันนี้ ชีวิตก็ดำเนินไปเรื่อยๆ ไม่มีอะไรตื่นเต้นทำงานเลี้ยงลูกไป กินเหล้าไป แต่ละเดือนเงินไม่เคยเหลือ แค่ชนเดือน

พออายุสักสามสิบปลายๆ นึกอยากจะเรียนหนังสือแต่แก่เกินแกงแล้วจึงลองเปลี่ยนไปเรียนสาขาวิชาอื่นดูมั่ง แล้วก็เลือกสาขาวิชาวิทยาการจัดการที่สวนสุนันทาเมื่อเข้าไปเรียนก็ได้พบกับพี่หนวด ช.ก.๔๐ เรียนห้องเดียวกัน คราวนี้ชีวิตก็มีสีสันขึ้นอีกครั้งเพราะพี่หนวดแกเป็นพี่ชายใจดี  จึงเป็นขวัญใจของน้องๆ วัยทำงานที่มาเรียนด้วยกัน เลิกเรียนก็มักจะนัดพบปะสังสรรค์กันเป็นระยะๆแม้เรียนจบ ป.ตรี แล้วเพื่อนกลุ่มนั้นก็ยังติดต่อกันอยู่จนทุกวันนี้

หลังจากเรียนจบ ป.ตรีแล้ว พี่เล็กก็ชักอยากจะบวชซะแล้วจึงค่อยๆ เลิกกินเหล้า จนเลิกเด็ดขาดในที่สุดแล้วลาบวชหนึ่งพรรษา เมื่อสึกออกมาก็ไม่แตะเหล้าและเบียร์ต่างๆอีกเลยซึ่งก็ทำให้มีเงินพอเหลือใช้บ้างในแต่ละเดือน ซึ่งผิดกับเมื่อก่อนนั้น ส่วนภรรยาของพี่เล็กรู้ดีว่าพี่เล็กเป็นคนประเภทเก็บเงินไม่ค่อยอยู่จึงให้ไปผ่อนบ้านผ่อนที่ดินและคอนโดไปเรื่อยเปื่อย

เมื่อมาถึงยุคอินเตอร์เน็ตฟีเวอร์พี่เล็กก็ติดเน็ตวันๆ นั่งอยู่แต่หน้าเน็ตจนมีโฮมเพจเป็นของตนเองชื่อ Lek's Homepage แล้ววันหนึ่งขณะอยู่ว่างๆ ก็ได้นั่ง search ค้นหาคำว่า "ช่างกลปทุมวัน" เล่นๆ จึงได้พบเว็บไซท์และเว็บบอร์ดของน้องเสือเจี๊ยว ช.ก.๕๔ จึงได้เข้าไปคุยและรู้จักรุ่นน้องนับสิบคนในช่วงแรกซึ่งรู้สึกดีใจและประทับใจมาก เหมือนกลับไปเป็นเด็กช่างกลอีกครั้ง จากนั้นก็ได้ไปร่วมงาน "คืนสู่เหย้า๗๐ ปีช่างกลปทุมวัน" ที่เมืองทองธานี ซึ่งจัดโดยสมาคมศิษย์เก่าช่างกลปทุมวัน ทำให้ได้พบปะเพื่อนๆ รวมถึงรุ่นพี่และรุ่นน้องทั้งที่เคยรู้จักมักคุ้นกันมาก่อนและที่เพ่งจะรู้จักกันรวมถึงที่มารู้จักทีหลัง ชีวิตนอกรั้วช่างกลจึงได้หวนคืนกลับไปสู่ถิ่นฐานดั้งเดิมอีกครั้งคือที่ช่างกลปทุมวัน มีการจัดงาน ช.ก.๔๑ คืนถิ่น ทำให้เจอเพื่อนร่วมรุ่นมากมาย ทั้งที่เคยเจอและที่คิดว่าสาบสูญไปแล้วก็ยังได้เจอ เช่นนายว่าว ช.ก. ๔๑ ที่ชะตาชีวิตพลิกผันให้ไปเป็นพ่องูที่หมู่บ้านกะเหรี่ยงรวมมิตร ที่เชียงราย นอกจากนี้พี่เล็กยังได้มีโอกาสไปร่วมกิจกรรมของรุ่นพี่รุ่นน้องทั้งในกรุงเทพฯและต่างจังหวัดซึ่งทำให้ชีวิตช่วงนี้สดชื่นมากจริงๆ ครับ

แม้วันนี้หน้าที่การงานของพี่เล็กจะไม่ได้หรูหราอะไรนัก แต่ทางบ้านก็พออยู่สบาย ภรรยาพี่เล็กยังชอบทำงานที่ออฟฟิศอยู่ (ไม่ยอมอยู่บ้านเพราะกลัวแก่) ส่วนลูกสาวที่มีอยู่คนเดียวก็เรียนจบปริญญาตรีและได้ทำงานแล้ว ตอนนี้ก็มอบหน้าที่ให้ไปรับส่งแม่เค้าแทนพี่เล็กพี่เล็กก็พอมีเวลาไปโต๋เต๋เถลไถลได้บ้างก่อนกลับไปตายรัง นี่แหละ! เค้าเรียกว่ามีลูกทันใช้หลังจากใช้เรามาหลายปี แต่อีกหน่อยอาจใช้เราเลี้ยงหลานก็ได้ แต่ก็ยินดี

จากคำกล่าวที่ว่า คนเราเลือกเกิดไม่ได้แต่เลือกได้ที่จะเป็น นั้นมาถึงวันนี้นับว่าตรงใจและสบายใจที่สุด ความรู้และประสบการณ์จากรั้วช่างกลทำให้มีพื้นฐานทางช่าง (มีหัวทางช่าง) ทำให้รู้จักตัดสินใจและแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ พี่เล็กเป็นเด็กช่างกลคนหนึ่งตอนนี้อายุสี่สิบปลายๆ จะขึ้นห้าสิบขวบ ยังเป็นมนุษย์เงินเดือนอยู่ แต่ก็รู้สึกพอใจและภูมิใจที่เราเป็นคนประเภทโปร่งใสเดินสบายไม่มีลับลมคมใน ถึงใกล้จะแก่แต่ก็ยินดีเป็น หนุ่ม ช.ก. ตลอดกาล