๏ ลอยกระทงเที่ยวนี้  ลืมเทียน จุดประกายวนเวียน ยกแก้ว สังสรรค์ก่อนเกษียณ กลัวแก่ บัวคลี่ ๕๕ แล้ว ห่อนแคล้วสนุกสนาน ๚

วันที่ ๘ พฤศจิกายน ๒๕๔๖ นี้ตรงกับวันลอยกระทงพอดี ก็เป็นฤกษ์งามยามดีที่ชาวอีเล็กทรอนิกส์ช.ก.๕๕ นัดมาเจอกัน สถานที่นัดหมายก็คือที่ศูนย์กีฬาปัฐวิกรณ์หรือที่น้องๆ ชาวปทุมวันเรียกกันติดปากว่าบ้านพี่ไก่(ดร.ภูเทพ สิทธิถาวร) ช.ก. ๒๘

พี่เล็กได้ข่าวจากน้องทรงยศ ช.ก.๕๕ ว่าตอนแรกจะรวมรุ่น ช.ก.๕๕ ทั้งหมดแต่เนื่องจากตรงกับวันลอยกระทงจึงต้องเลื่อนออกไป แต่เนื่องจากมีเพื่อนจากต่างจังหวัดบางท่านลางานและลาภรรยาล่วงหน้ามาแล้วจึงได้มาจัดงานมีตติ้งชุดเล็ก เฉพาะแผนกก่อน พี่เล็กเองเมื่อได้ข่าวเช่นนั้นก็ไปชาวพี่ปิติและพี่แหลม ช.ก.๔๑ มาร่วมงานแต่ทั้งสองท่านนั้นติดธุระ คือไปออกร้านในงานลอยกระทงซึ่งจัดขึ้นที่กรมประชาสัมพันธ์ซอยอารี โดยพี่ปิตินำลูกชายไปโชว์การแกะสลักผลไม้ส่วนพี่แหลมก็ไปช่วยภรรยาออกร้านสมุนไพรไทย งานนี้พี่เล็กก็เลยฉายเดี่ยวเป็นตัวแทนรุ่น ๔๑ ไปแจมด้วย โดยพี่ปิติได้ฝากเสื้อยืดโปโลพร้อมผ้าขนหนูTKL ที่ระลึกมาให้น้องๆ สามชุด บางท่านอาจจะงงว่า  TKL คืออะไร คำตอบก็คือ TKL หมายถึง ห้างหุ้นส่วนจำกัดต.กลโลหะ ซึ่งเป็นกิจการของพี่ปิติ ช.ก.๔๑ นั่นเอง

บรรยากาศในงานก็คงเหมือนกับงานเลี้ยงรุ่นทุกๆ งาน คือเมื่อกลุ่มเพื่อนๆมาพบกันก็ทักทายหยอกล้อกันไป ดื่มกินกันไป ตามสไตล์ช่างกล พอได้เวลาอันสมควร พี่ไก่ ช.ก.๒๘ ได้เข้ามาเปิดงานและเล่าเรื่องราวต่างๆในยุคของท่าน เช่นเล่าเรื่องคำสอนของอาจารย์สิทธิผลเป็นต้น ซึ่งพอสรุปได้ว่าให้รักสามัคคีกันและประพฤติตนเป็นสุภาพบุรุษ จากนั้นท่านก็ร้องเพลงให้ฟังสองเพลงแล้วให้น้องๆ ไปร้องเพลงให้ท่านฟังบ้าง

พอร้องเพลงกันไปพอหอมปากหอมคอแล้ว ก็มีการแจกเสื้อกัน โดยเสื้อตัวแรกได้มอบให้กับเพื่อนที่มาไกลที่สุดคือมาจากจังหวัดนครสวรรค์ เสื้อตัวที่สองมอบให้กับคุณยุ่น ช.ก.๕๕ เนื่องจากมีสปิริตแรงมาก เพราะตอนแรกขอตัวกลับบ้านไปก่อนแล้วเพราะรุ่งขึ้นจะไปออสเตรเลียแต่เช้า แต่เมื่อขับรถออกไปได้สักพักก็เกิดอาการคิดถึงเพื่อนอย่างแรง จึงวนรถกลับเข้ามาใหม่จนเพื่อนๆเห็นใจมอบเสื้อให้หนึ่งตัว (ห้ามเลียนแบบ อิอิ) ส่วนท่านสุดท้ายก็คืออาจารย์สุเทพ ช.ก.๔๘ น้องๆ ประทับใจท่านมากเพราะท่านแจกF จนนับไม่ถ้วน จึงใช้มอบเสื้อให้แทนการขอบคุณ อืมม์

แต่ที่พี่เล็กประทับใจมากที่สุดและนึกไม่ถึงก็คือน้ำใจของรุ่นน้อง ช.ก.๕๕ กลุ่มเล็กๆกลุ่มนี้ ที่มาร่วมงานกันไม่กี่สิบคน แต่ก็มีน้ำหนึ่งใจเดียวกัน เพราะในตอนท้ายๆของงานเลี้ยง ก็มีรุ่นน้องถามถึงการช่วยเหลือครอบครัวของคุณรุจ(รุ่งศักดิ์)ช.ก.๔๓ ที่เสียชีวิตไปเมื่อเร็วๆนี้ พี่เล็กก็เล่าให้ฟัง พอสรุปได้ว่าเคยทำงานโรงเหล้าแล้วโรงเหล้าปิดกิจการ ก็ตกงานอยู่พักหนึ่งและหลังจากได้งานใหม่ไม่นานก็ป่วยและเสียชีวิต ทิ้งลูกไว้ ๓ คน โดยลูกคนเล็กอยู่แค่ชั้นอนุบาล ๓ แล้วภรรยาคุณรุจ(รุ่งศักดิ์) ก็มีอาชีพตัดเสื้อเล็กๆน้อยๆอยู่กับบ้านเท่านั้นเมื่อทุกคนฟังแล้วก็เห็นใจครอบครัวนี้ แล้วได้รวบรวมเงินกันมารวมได้ ๘,๐๐๐ บาท และมีน้องรุ่น ๕๗ ที่มาในงานสมทบอีก๒๐๐ บาทเป็น ๘,๒๐๐ บาท (แปดพันสองร้อยบาทถ้วน) โดยมอบหมายให้พี่เล็กเป็นผู้ประสานงานติดต่อให้ภรรยาคุณรุจ มารับเงินจำนวนนี้ในวันศุกร์ที่๑๔ พ.ย.นี้ ที่บ้านพี่ไก่ ซึ่งเธอเคยมาครั้งหนึ่งแล้ว

สิ่งที่ประทับใจไม่ใช่จำนวนเงินที่ได้มา แต่พี่เล็กประทับใจในความรักพี่รักน้องของพวกเราพี่น้องช่างกลซึ่งรักกันจริงไม่ได้รักแต่ปากและไม่แบ่งแยก อย่างรุ่น ๕๕ กลุ่มนี้เป็นกลุ่มอีเล็กทรอนิกส์ แต่คุณรุจ(รุ่งศักดิ์)ช.ก. ๔๓ นั้นเรียนช่างเชื่อม พี่ปิติ ๔๑ ก็ช่างกลโรงงาน พี่แหลม ๔๑ ก็ช่างไฟฟ้า จะเห็นว่าเราไม่ได้แบ่งแยกกันเลย ขอให้เป็นช่างกลปทุมวัน จะเป็นบัวกลีบไหนเราก็รักกันจริงและช่วยกันจริง อยากให้น้องรุ่นใหม่ดูเป็นตัวอย่าง

สรุปว่าลอยกระทงปีนี้ ช.ก. กลุ่มนี้ก็มาลอยหน้าลอยตากันแถวนี้ ไม่ได้ไปลอยกระทงที่ไหนโดยเฉพาะคนที่เมียท้องแก่ ที่เป็นตัวตั้งตัวตีในงานนี้